ترمینال سوخته شهر

امید دارم به برگشتن های بی برگشت...

اما آمدنت انقدر سول کشید که یادم رفت چگونه نبودنت را..

یاد گرفتم چگونه بی حضورت سر کنم..

یاد گرفتم گریه نکنم..

یادم گرفتم انقدر سرد بمانم تا اگر برگشتی دیگر نخواهمت..

یاد گرفتم چیزهای نادیدنی را..

اینم پست جدید البته اول سلام..